تقديم به بهترينم به بهانه ى بودنم براى زندكى به طلوع دوباره ام افسوس...

چه زود رفتى و به تماشاى غروبم نشستى چك چك آب شدنم را نظاره كردى اما دريغ از دستى كه از سوى تو براى نجاتم بيابد و شعله اى را كه به پا كردى خاموش كند

نمى دانم چرا تركم كردى به چه گناهى در قفس تنهايى محبوس شدم غرورم را شكستم تا به تو بگويم دوستت دارم به اميد آنكه قلبم را پذيرا باشى اما رويايى بيش نبود و من ماندم و قلبى شكسته و غرورى به پا افتاده اما مى گويم عيبى ندارد فداى لبخند قشنگى كه به هنگام شكستنش زدى

و اما اى مرد روياهاى من!

اين را بدان بغض خاطرم در لحظه ها به ياد تو مى زند و تا ابد منتظر مى مانم كه به سويم بيايى و رويايم را به واقعيت بپيوندى و سايه بان عشقم باشى

می خواهم تا آخر دنیا با تو باشم

و با تو در پائیزان ، کسادی عشق را رونقی بخشم

فرصتی یافته ام تا در شب شعر قلبت ، شعر نو تلاوت کنم

گاهی می شود پائیز بود ولی لهجه ای بهاری داشت

گاهی می شود به جای گفتن های مصنوعی ، سکوتی طبیعی داشت

تنها اگر تو بخواهی

تنها اگر فرصتی یابم

می خواهم تا خدا با تو باشم

می خواهم برای تمامی غصه هایت شانه باشم

اگر چه در زبان نمی آید ولیکن ، بهار را تا پایان

و پایان را تا آغاز با تو مرور خواهم کرد

برای غصه هایت تکیه گاه خواهم بود

و نه ترسی از باران

و نه ترسی از طوفان 

مرا باعث لرزش نمی شود

آری می خواهم برایت کسی باشم

برای همه لحظات با تو بودن

خود را بی رنگ بی رنگ کرده ام

و با لبخندی پاره و قلبی فرو خورده ، به گدائی نگاهت نشسته ام

آخر دیگر از این همه  نخواندنها و رفتنها و ماندنها خسته ام

باور کن می خواهم برایت کسی باشم

باور كن ..........

وقتی بغضم شکسته شد و نفسهایم غرق شد در اندوه و بی تابی ،
فقط سکوت با من بود !



گاهگاهی که تنم خسته از لحظه ها

به سوی تلخ ترین مرداب زندگی کشیده می شد ٬

شبهایی که بالشم خیس می شد

از اشک شبانه و حسرت

فقط سکوت با من بود!!!

دیریست

که با درد خود هم آشیان شده ام

و هنوز ،

سکوت با من است



کاش به جای تو

با "سکوت" عاشقی میکردم

قصه من و تو آغازش در دفتر آرزوها بود و داستانش در دفتر ليلی و مجنون سروده شد

قصه من و تو از آن نيمه شب پر خاطره آغاز شد و اينك نيز با قصه دوری در حال نوشته شدن است

قصه من و تو آغازی احساسی داشت ، حرفهايی رويايی داشت ، اما ادامه آن يك داستان عاشقانه و واقعی شد

تو آمدی در خوابم ، نشستی در سرزمين رويايم ، و آن قلب سرخت را با دو دست مهربانت به من هديه دادی

چه زيبا پر كشيديم به سوی دشت پروانه ها ، چه زيبا بر روی ماه نشستی و من نيز ماه را به آرامی حركت می دادم

قصه من و تو قصه زيباترين عشق دنيا است ، قصه من و تو قصه يك سرزمين بی انتها است ، قصه من و تو ، قصه يك رويای بيدار شدنی است

آغاز ديدارمان چه پر خاطره بود ، عكس چشمانت هنوز در ذهنم تكرار ميشود ، يك نگاه عاشقانه ، يك نوای صادقانه ، هديه ای بود پر از آرزو و اميد

سر آغاز قصه من و تو از يك نگاه عاشقانه آغاز شد ، و به لحظه مرگ نيز ختم خواهد شد

دفتری كهنه و پوسيده ، دلی نا اميد و شكسته ، قلم بدون جوهر داشتم

تو كه آمدی دفترم تازه شد ، دلم اميدوار و پر تپش از عشق شد ، و قلمم آماده نوشتن كلام مقدس تو را داشت

اولين كلامم به نام تو بود و تكه كلامم نيز اسم تو بود

قصه من و تو قصه شمعی خاموش نشدنی است ، قصه من و تو قصه مهتاب و ستاره است